راجع بوده و در [ حقّها ] به [ ضرّتها ] عود مىكند . قوله : و كذا لا يدخل اليها فيها : ضمير در [ اليها ] به [ الضرّة ] و در [ لا يدخل ] بزوج و در [ فيهما ] به [ ليلة ضرّتها ] عود مىكند . قوله : فان مكث عندها : ضمير فاعلى در [ مكث ] به زوج و ضمير مجرورى در [ عندها ] به [ الضّرة ] راجع است . قوله : وجب قضاء زمانه ما لم يقصر جدّا : ضمير در [ زمانه ] به مكث راجع است چنانچه ضمير در [ لم يقصر ] نيز چنين مىباشد . قوله : بحيث لا يعد اقامة عرفا : ضمير نائب فاعلى در [ لا يعد ] به مكث راجع است . قوله : فيأثم خاصة : يعنى اگر مدّت مكث خيلى كوتاه و كم باشد فقط معصيت كرده و قضاء بر او نمىباشد . قوله : الا مع استيعاب الليلة : يعنى مگر طول شب و تمام آن را نزد زن غير صاحب حق بماند . قوله : و القولان للفاضل : مقصود از [ قولان ] وجوب قضاء زمان مكث بطور مطلق و وجوب قضاء آن در خصوص استيعاب الليل مىباشد . متن : و يجوز عيادتها في مرضها ، لكن يقضي لو استوعب الليلة عند المزورة ، لعدم إيصالها حقها . و قيل : لا كما لو زار أجنبيا . و هل تحسب الليلة على المزورة ؟ الظاهر لا ، لأنها ليست حقها ، و لو لم يستوعب الليلة فلا قضاء هنا . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين :